تبلیغات
شهر خبر - دانشجویان و انقلاب اسلامی

شهر خبر

شنبه 7 آذر 1388

 

دراین نوشتار قصد داریم تا به تحلیل كنش دانشجویان ایران و نقش این بخش از نیروهای اجتماعی در شكل گیری رخدادهای سیاسی و اجتماعی كشور بپردازیم.

فرض اصلی ما این است كه دانشجویان تا كنون با محوریت دن مبین اسلام بعنوان یك گفتمان مركزی به كنش سیاسی پرداخته اند و این روند آسیب ندیده و همچنان دردفاع از دستاورهای انقلاب اسلامی ادامه خواهد یافت.

۱ـ نقش دانشجویان در پیروزی انقلاب اسلامی

درواقع اگر بخواهیم بطور مشخص به نقش و تأثیر دانشجویان در انقلاب اسلامی بپردازیم، می بایست آن را در تاریخ جنبش دانشجویی مسلمان و در قالب انجمن های اسلامی دانشجویان بنگریم، چرا كه مطمئناً یكی از پایه های اساسی مبارزات دانشگاهیان علیه رژیم پهلوی و نظام شاهنشاهی را می بایست در باورها و اعتقادات اسلامی آنها كه متأثر از شخصیت هایی همچون استاد شهید مرتضی مطهری ، حضرت آیت الله خامنه ای ، شهید بهشتی و ... بعنوان شاگردان ارشد و فرهیخته امام راحل بر اثر جاذبه و عمق فكری و معرفتی آنها در تعامل نزدیك و مستقیم با دانشجویان به وجود آمده بود جستجو كرد.

چنین اعتقادی در جریان دانشجویی باعث گردید كه دانشجویان مسلمان در طول سال های دهه 20 و 30 همواره در مقابل انحرافات مختلف رژیم وابسته پهلوی دست به اعتراضات مختلف بزنند، كه می توان 16 آذرماه سال 1332 را نیز از این منظر به عنوان نقطه عطفی در تاریخ مبارزات دانشگاه ثبت كرد؛ روزی كه  جریان دانشجویی مسلمان بر خلاف بسیاری از سیاسیون و روشنفكران چپ و راست- كه یا خود در شكل گیری كودتا دخالت داشتند و یا با دولت كودتا كنار آمده بودند- برای مقابله با استبداد و استکبار وارد میدان شد تا آنجا كه خونش، سنگ فرش های دانشگاه تهران را رنگین نمود.

البته برخی حركت های اعتراضی همچون برپایی تظاهرات به هنگام عقد كنسرسیوم  در اردیبهشت 33 و شركت فعال دانشجویان در میتینگ دی ماه 39 در جلالیه، تظاهرات گسترده در مخالفت با انتخابات دوره بیستم شورا در بهمن ماه 39، آتش زدن اتومبیل دكتر اقبال رئیس وقت دانشگاه تهران و تظاهرات بر ضد ورود ملكه الیزابت به تهران در اسفندماه همان سال، باعث گردید تا دهه 30 تحت تاثیر ابتدای این دهه روندی ناآرام و مبارزاتی را در دانشگاه های کشور به نمایش گذارد.

 

 

در این بین دهه 40 برای جریان دانشجویی مسلمان دهه رشد نرم افزاری و فکری به حساب می آمد و ضدیت و مخالفت بنیادین با رژیم و سرسپردگی به آمریكا از شاخصه های این برهه از تاریخ دانشگاه می باشد كه مطمئناً واقعه  ۱۵خرداد ۱۳۴۲ نقشی اساسی در ایجاد تحرك و خیزش انقلابی دانشگاه داشته است. سالی که نه تنها در جریان دانشجویی بلکه در تاریخ انقلاب اسلامی ایران وقایع مهم و تاثیرگذاری را در خود جای داده است.

با رشد كمی و كیفی مبارزات دانشجویی از اواخر دهه چهل و اوایل دهه پنجاه، یك تحول بسیار عمیق كیفی در حركت های دانشجویی بوجود آمد، به طوری كه بسیاری از اندیشمندان اسلامی با تكیه بر امكانات بالقوه دانشجویی راهی نو پیش روی جوانان گشودند. از جمله دكتر شریعتی، آیت الله مطهری، آیت الله طالقانی، آیت الله مفتح، آیت الله بهشتی، علامه محمد تقی جعفری و... با تأسیس كانون های فكری مانند حسینیه ارشاد، تلاش های گسترده ای را جهت پی ریزی بیداری اسلامی آغاز كردند؛ براین اساس از حدود ‌سال‌های 1351 و 1352 طیف نیروهای مذهبی در جنبش دانشجویی رو به افزایش می‌گذارد، به گونه‌ای كه در سال 1353 دیگر نیروهای مذهبی به یك وزنة مستقل و قابل‌توجه در جنبش دانشجویی تبدیل شده بودند.

از پدیده‌های مهم و قابل تأملی كه از اواخر سال 54 و اوایل سال 55 روند رو به گسترش و نقش تأثیرگذار‌ی پیدا كرد، یكی شكل‌گیری هیأت‌های مذهبی خانگی با حضور دانشجویان به عنوان هسته‌های مبارزاتی و تربیت فكری و عاطفی بود و دیگری- به ویژه از اواخر سال 1355 و اوایل 1356- افزایش تعداد دخترانی بود كه با روسری و حجاب اسلامی در دانشگاه تردد می‌كردند و رفتار باوقار و لباس عفاف آنها به پرچم مبارزه دانشجویان مذهبی با رژیم شاه و سكولاریسم و آته‌ئیسم «لامذهبی» آشكار آن بدل گردیده بود.

از اواسط سال 1355 و هم زمان با افزایش اقتدار و نفوذ روحانیت در جامعه، بر میزان تأثیرگذاری روحانیون در سخنرانی‌ها و فضاهای دانشگاهی نیز افزوده شد و تشكیل نماز جماعت‌های دانشگاهی سیمایی جدید از فضای مبارزه دینی و آرمانی علیه رژیم شاه را در دانشگاه‌ها رقم می‌زد.

كه این روند همزمان با اوج‌گیری انقلاب اسلامی مردم ایران و آشكار شدن رهبری پرفروغ حضرت امام خمینی(ره) و روحانیت پیرو حضرت امام (ره) بر كل نیروهای مذهبی و نیز تمامیت جنبش دانشجویی سركردگی و هژمونی تام و تمام پیدا كرد.

در بین دانشگاه های ایران، دانشگاه تبریز و جنبش دانشجویی آن از اهمیت خاصی برخوردار است. نقش دانشگاه تبریز جدای از نقش تبریز و آذربایجان در تاریخ معاصر ایران نیست.

دانشجویان مذهبی دانشگاه تبریز بیش از سایر دانشگاه ها موفق شدند هویت اسلامی خود را منسجم كنند و مبارزات سیاسی خود را از دانشجویان چپی جدا نمایند. این دانشجویان در سال ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ در دو حركت مهم حضور یافتند: ابتدا در قیام تاریخی ۲۹بهمن مردم تبریز كه در اعتراض به سركوب خونین مردم قم در ۱۹دی ۱۳۵۶ صورت گرفت و دیگر واقعه ۱۸اردیبهشت سال 57 دانشگاه تبریز كه به لحاظ اهمیت كمتر از واقعه ۱۶آذر سال ۱۳۳۲ نیست. پس از این واقعه دانشگاه تبریز تا پیروزی انقلاب اسلامی فعالیت آموزشی نداشت.

اما دانشگاه در سال 1357 به قلب تپنده مبارزه علیه رژیم طاغوت تبدیل شد و جنبش دانشجویی تبدیل به جنبشی اجتماعی با آرمان های بزرگ گردید. جنبشی كه چشم به مرجعیت اصیل داشت و با رهبری امام راحل و تاثیر پذیری از روحانیون عالی قدری همچون حضرت آیت الله خامنه ای به پیش برد اهداف اسلامی انقلاب فكر میكرد.

هیچ یك از فرقه های سیاسی ان دوره و گروههای چریك ماب با ظاهری مسلحانه و قهرمانانه تنوانستند دانشجویان مسلمان را از هدف اصیل خود كه حاكم ساختن اسلام و حكومت ولایت مطلقه فقیه بود بازدارند.

شروع سال تحصیلی 57-58 همزمان با رشد گسترده انقلاب اسلامی آغاز شد و در این زمان بین دانشجویان طرفدار سازمان منافقین  و دانشجویان اصیل اسلامی نسبت به اینكه آیا دانشگاه ها را باید باز نگه داشت یا اینكه تعطیل كرد، اختلاف افتاد. در این وضعیت دانشجویان مسلمان معتقد به باز نگه داشتن دانشگاه ها، به عنوان یك مركز تجمع مناسب برای مبارزه با رژیم شاه بودند و دانشجویان طرفدار سازمان مجاهدین خلق از تعطیلی دانشگاه دفاع می كردند و سرانجام دانشجویان مسلمان با یك تصمیم سراسری و پخش اعلامیه اراده خود را به باز نگه داشتن دانشگاه ها، اعلام كردند. تا اینكه 40 روز از بازگشایی دانشگاه ها نگذشته بود كه در 13 آبان، تعطیلی دانشگاه ها  اعلام شد.

و اینگونه بود كه دانشگاه در مسیر پیروزی انقلاب اسلامی ایران نقشی مهم و تأثیرگذار را در كنار دیگر اقشار جامعه ایران ایفا نمود و پس از تعطیلی در آبان ماه 57 به خیل عظیم انقلاب اسلامی ایران پیوست تا اینكه در بهمن ماه سال 57 دانشجویان به عنوان جریان پیشرو در مبارزه، شاهد پیروزی انقلاب اسلامی ایران بودند.

البته در سالهای پس از انقلاب اسلامی نیز جریان اصیل دانشجویی هموراه در برابر القائات ضد دینی جریانهای التقاطی همچون گروههای شبه كمونیستی و سازمان منافقین مقاومت درخور توجهی بروز داد.

۲ـ نقش دانشجویان در پیروزی انقلاب دوم(تسخیر لانه جاسوسی )

 

جریان تسخیر لانه جاسوسی نقطه عطفی است در سابقه تاریخی جنبش اصیل دانشجویی.

دانشجویان اگاه با تشخیص جها ت اصلی انقلاب اسلامی و آرمان های حقیقی امام راحل به لانه جاسوسی آمریكا حمله كردند و ضمن بازداشت ۴۴۴ روزه عوامل آمریكا در لانه جاسوسی موفق شدند تا گام دوم و گام اصلی انقلاب اسلامی كه همان از كار اندازی قدرت و توان سیاسی و امنیتی آمریكا درایران بود را به مرحله اجرا دراورند.

این حركت عظیم بسرعت از سوی حضرت امام خمینی نیز مورد تایید قرار گرفت و بارها و بارها با سخنان مفصلی امام به تایید اقدام شجاعانه دانشجویان پرداختند.

اگر چه سالها بعد و درجریان اغتشاشات انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ عده مختصری از رزمندگان پشیمان تسخیر لانه جاسوسی كوشیدند تا با حمایت یك جریان به هدایت محمدخاتمی و میر حسین موسوی این حركت عظیم ملی را لكه دار كنند اما جهت دار كردن روز ۱۳ آبان و منحرف ساختن آن به سمت شرق ستیزی و تقابل با روسیه نتیجه ای برای اصلاح طلبان دربر نداشت.

دراین رابطه شاهد بودیم كه دانشجویان روی خوشی به چنین رویكردی نشان ندادند و همچنان سعی كردند تا كانون اعتراض خود را همچنان متوجه استكبار جهانی نگه دارند.

۳ـ نقش دانشجویان در دفاع مقدس

همزمان با پیروزی شكوهمند انقلاب اسلامی دشمنان خارجی ایران اسلامی در اتحاد كم نظیر دست به تهاجم همه جانبه ای علیه كشور زدند.

دانشجویانی همچون علم الهدی كه بیش از آن درگیر مسائل مربوط به بررسی اسناد لانه جاسوسی و اداره حواشی تسخیر سفارت سابق امریكا بودند نیز با گروههایی از مبارزان به صف رزمندگان پیوستند.

 

یكی از حوزه‌های تأثیرگذار در دوران هشت سال دفاع مقدس، دانشگاه و نقش آفرینی و بالندگی عنصر دانشجو بوده است. برخورداری نیروهای رزمنده از چنین پشتوانه‌ای آثار و بركات زیادی در نحوه پیشبرد و مدیریت جنگ داشته است.
از آنجا كه دانشگاه به عنوان یكی از مراكز ایجاد حركت و شكل‌دهی به تصورات و باورهای افكار عمومی هر جامعه‌ای بوده و حضرت امام خمینی (ره) نیز در پیشبرد نهضت الهی و پیروزی انقلاب اسلامی، همراهی كامل اقشار تحصیل كرده و دانشگاهی را به همراه داشت، لذا شیوه نگرش و مشاركت این نیروها در جنگ تحمیلی كه مهم‌ترین چالش پس از پیروزی انقلاب تا آن مقطع بود و تمامیت ارضی كشور را نشانه رفته بود، بسیار مهم و حائز اهمیت بود.
طبیعی است كه حضور دانشجو و اقشار دانشگاهی در عرصه نبرد مستقیم با دشمن بعثی و نیز خلاقیت‌های آنان در مدیریت همه جانبه جنگ، تأثیر بسزائی در ناكارآمد ساختن ارتش تا دندان مسلح عراق و حامیان آن بر جای گذاشت و نتیجه این پیوند مقدس (همراهی بخش‌های عملیاتی و رزمی با مراكز علمی و دانشگاهی) این بود كه سرانجام برای اولین بار ایران از یك نبرد طولانی و نابرابر سرافراز بیرون آمد؛ بدون این‌كه حتی یك وجب از سرزمین‌اش در دست نیروهای دشمن باقی مانده باشد.
حضور اقشار دانشگاهی در عرصه جنگ تحمیلی در شرایطی بود كه دانشگاه‌ها و مراكز علمی كشور با توجه به اهمیت و جایگاه حساس خود در جبهه مستقیم نبرد فرهنگی و فكری با دشمنان همه جانبه كشور قرار داشتند و گروه‌های مختلف با هدف بریدن انقلاب از پشتوانه فرهنگی و اعتقادی لازم دانشگاه‌ها را مورد هجمه سنگین خود قرار داده بودند.
چنانچه تأملی در وصیت‌نامه‌های شهدای دانشجو و دانشگاه‌ها و تعابیری كه آنان در مورد حمایت از انقلاب و رهبری آنان و نیز اعتقاد راسخ آنان به راهی كه در پیش گرفته بودند داشته باشیم، می‌بینیم كه انتخاب آنان انتخابی تصادفی و از روی غلبه احساسات نبوده است. چگونه می‌شود تصور داشت فردی كه برای حل یك مسأله علمی و درسی ساعت‌ها وقت خود را مصروف می‌دارد و رنج ساعتها مطالعه و تحقیق را به جان می‌خرد و خود را به محیط علم و دانشگاه می‌رساند و بهترین آرزویش نیز این است كه پس از فراغت از تحصیل به جایگاه مهم اجتماعی دست یابد، ناخودآگاه و بی‌اراده، ارزشمندترین سرمایه خود یعنی جانش را به میدان بیاورد و همه آرزوهای خود را بدون تفكر و تحقیق رها سازد.
شهدای دانشگاه و دانشجو رفتند، اما دغدغه‌ اصلی و مهم آنان چگونگی تداوم راه انقلاب اسلامی و بالندگی حركتی بود كه با محوریت و زحمات حضرت امام شكل گرفته بود. هر یك از ما كه با عزیز شهیدی بخصوص از طبقه دانشگاه برخورد داشته باشیم، همواره جملاتی از آنان را در حافظه خود داریم كه رسالت خطیر حفظ و صیانت از سنگرهای علمی و فكری جامعه چگونه توسط نسل انقلاب تداوم یافته و به تحقق خواهد رسید.
امروز كه 18 سال از پایان جنگ تحمیلی گذشته و ملت ما خاطره جان فشانی‌ها و ایثارگری‌های رزمندگان و شهدای خود را گرامی می‌دارد، این واقعیت بار دیگر خود را نشان می‌دهد كه عرصه مبارزه امروز به همان میدانی كشیده شده است كه عزیزان دانشجو و دانشگاهی شهید ما دغدغه آن را داشتند. امروز نبرد فرهنگی، علمی و دانشگاهی و رسانه‌ای سازمان یافته از طرف دشمنان برعلیه انقلاب اسلامی طراحی و سازماندهی می‌گردد كه محیط‌های علمی و پژوهشی با به كارگیری اندیشه و توان خود باید برای مقابله شایسته علمی با آن آماده شوند.
از سوی دیگر، دستاورد مهم جوانان غیور این سرزمین در دستیابی به فناوری مهم دانش هسته‌ای و غنی‌سازی اورانیوم در كشور كه از تكنولوژی‌های نوین و برتر این روزگار می‌باشد، توسط همان جوانانی به ثمر رسیده است كه پس از فارغ شدن از جنگ توان خود را در عرصه فناوری بسیج نموده‌اند.
آنچه در جمع‌بندی این گفتار می‌توان عنوان نمود، این است كه اهداف مهم نهضت امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی در صدور ارزش‌ها به كشورهای مختلف تحقق یافته و اكنون جمهوری اسلامی ایران در سایه الطاف خداوند متعال به قدرت و بازیگر مهمی در تحولات منطقه و جهان تبدیل شده است.
آنچه مشخص است، نهادینه ساختن این وضعیت و قدرت به دست آمده و استمرار آن باز هم به نقش آفرینی و تلاش همه ملت بخصوص طبقه تحصیل كرده و دانشگاهی نیاز دارد. اكنون، دانشجوی مسلمان باید همان احساسی را داشته باشد كه همرزمان و شهیدان دانشگاهش در طول هشت سال دوران دفاع مقدس داشتند. باید به این جمله امام توجه كند كه همزمان با آمادگی همه جانبه دفاع از منافع ملی و اسلامی كشور سلاح رزمش از مسلسل به قلم تبدیل شده است و باید كه با جدیت تمام، قلمش و توان همه جانبه علمی و تخصص خود را در خدمت حفاظت از كیان و اقتدار سرزمین‌اش قرار دهد.

۴ـ دانشجویان و رهبری انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای

پس از ارتحال امام خمینی پرچم انقلاب بزرگ اسلامی ایران به دست یكی از برجسته ترین انقلابیون بنام سید علی خامنه ای سپرده شد.

حضرت آیت الله خامنه ای درتمامی سالهای پس از رحلت امام خمینی كوشیدند تا با همان معیارهای اصیل انقلابی و اسلام  سیاسی كه امام خمینی منادی ان بود به بسط اهداف انقلاب بپردازند.

دراین برهه از تاریخ ایران نیز تا هم اكنون در شرایط مختلف دانشجویان هموراه از پیشگامان اطاعت و هم یاری رهبری معظم انقلاب اسلامی بوده اند و در شرایط مختلف تمامی فرامین رهبری را پیش ارز سایر اقشار جامعه لبیك گفته اند.

دانشجویان اولین اقشاری بودند كه در امر بسیج سازندگی كشور به فرمان رهبر معظم انقلاب مشاركت كردند .

درانتخابات ها و حضور در میادین علمی و نخبگی كه رهبر معظم انقلاب اسلامی منادی آن بودند نیز دانشجویان نقش صف اولی ها را ایفا كردند.

باشكوه ترین دیدار های مردمی با رهبر معظم انقلاب نیز در دوران پس از رحلت حضرت امام نیز شامل دیدار های پرشور و با شكوه دانشجویان و گفتگوهای صمیمانه و چند ساعته معظم له با این قشر عظیم در كشور تاكنون بوده است.

همواره بررسی جنبش اصیل دانشجویی ایران حكایت از ان دارد كه این جریان بصورت مستمر در مسیر انقلاب اسلامی حركت كرده است و آرمانی به بزرگی ولایت مطلقه فقیه را قدر دانسته است.

بسیاری از گروههای سیاسی كه تعداد اعضای انها كمتر از تعداد تشكل هایشان است در شرایط كنونی تلاش عمده ای را بكار بسته اند تا جریان دانشجویی را در آستانه روز ۱۶ اذر از مسیر اصلی خود خارج نمایند و درگیر فتنه انقلاب مخملی كه به جریان سبز موسوم شده است ، نمایند.

دراین رابطه جریان محمد خاتمی و میر حسین موسوی با همكاری گروههای ماركسیستی و سایر جریان های غیر قانونی و ضد مردمی نظیر گروهك نهضت ازادی كه هموراه بدون پشتوانه مدمی بوده اند می كشوند تا جنبش اصیل دانشجویی را درگیر زدو خوردهای بی حاصل سیاسی نمایند.

درگیری های بدون جهتی كه دراثر دروغ بزرگی بنام تقلب درانتخابات شكل گرفت ، دروغ بزرگی كه حتی گویندگان و سازندگانش از تكرار آن شرم دارند و هزینه های بسیار زیاد سیاسی ، عنوی و مادی را بواسطه آن به فضای داخلی و خارجی كشور تحمیل كرده اند.

بدیهی است اینبار نیز جریان دانشجویی ایران گوش به فرمان رهبری است و پیام خود را نه از بی بی سی دروغ پرداز و سی ان ان صهیونیست بلكه بطور مستقیم از رهبر فرزانه اش در جمعی صمیمانه و عاشقانه دریافت خواهد كرد.

دشمنان ایران اسلامی در ۱۶ آذر سال ۱۳۸۸ از جنبش دانشجویی ضد انقلاب خیالی خود بطور كامل قطع امید خواهند كرد.

زیرا دانشجو بیدار است و گوش به فرمان رهبر معظم انقلاب اسلامی فریب صداهای بیگانه بدخواهان كشور را نخواهد خورد.


  • نظرات() 
  •  
    لبخندناراحتچشمک
    نیشخندبغلسوال
    قلبخجالتزبان
    ماچتعجبعصبانی
    عینکشیطانگریه
    خندهقهقههخداحافظ
    سبزقهرهورا
    دستگلتفکر

    آخرین پست ها


    نویسندگان



    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :